Yaşamak, paylaşmak demekse,

Bil ki ben yaşamıyorum.
Umuttan umuda yol bulup geçmekse;
Bil ki ben koşamıyorum…
Canım; yaşamak, paylaşmak demekse;
Sensiz olmuyor.

Toz pembe rüyâlarımız tükenmez,
Yeşile bürünmüş nisan ayları da az gelir.
Tutuşmuş yüreğimde sensizlik ateşi,
Söndürmeye gücüm yetmez.

Seninle hayat daha bir başka, daha bir güzel
Ağaçta yaprak, dalında çiçek daha parlak…
En güzeli hep seninle olmak;
Anlasana.

El ele günlerimizden uzağız şimdi,
Sanki gökyüzü bile rengini kaybetmiş,
Grinin gölgesine kaptırmış kendini,
Damla damla yağıyor;
Bil ki zor ayrılıklara ağlıyor!

Sen gururumsun, güvencimsin
Sen kalbimin biricik çiçeğisin.
Unutmam mümkün mü gözlerini?
Bil ki ben unutamam.
Canım; yaşamak, paylaşmak demekse;
Sensiz yapamam!

Ele avuca sığmayan gönlüm yorgun şimdi,
Sığınacak kucak arıyor.
Geçmiş günlerinin gölgesine sığınmış,
Tutunacak dal arıyor…
Canım; yaşamak, paylaşmak demekse;
Sensiz olmuyor!

Sanki vurgun yemiş gibiyim,
Dalda çiçek, yaprakta kelebek, gökyüzünün mavisi
Lazım değil şimdi bana…
Nurdan rengini sevdamızdan almış,
Gönlüme düşen ilk ışıksın sen;
Anlasana!

Zaman su gibi akıp geçsin,
Gurbetin zorlu akşamları bitsin,
Yaşamak dediğin ancak öyle güzelleşir…
Umutlarımı dökmüşüm bir şiire
Senli günlerim başlasın diye.

Nurdan rengini sevdamızdan almış,
Gönlüme düşen ilk ışıksın sen…
Canım; yaşamak, paylaşmak demekse;
Sensiz olmuyor!

4 Nisan 2006