Yazdır
Üst Kategori: Şiir Bahçesi
Kategori: Şiir Antolojisi
Gösterim: 1002

Ölen insan mıdır, ondan kalacak şey: Eseri;
Bir eşek göçtü mü, ondan da nihâyet: Semeri.

Atalar böyle buyurmuş diye, binlerce alın,
Ne tehâlükle döker, döktüğü bîçâre teri!
Şe bekâ hırsına akl erdiremem, bir türlü,
Sorsalar, bence, temâyüllerin en derbederi:
Hadi, toprakta silinmez bir izin var, ne çıkar,
Bağlı oldukça telâkkîye hakîkî değeri
Dün, beyinlerde kıyâmet koparan "hikmet"i al,
Bugünün zevkine sor. Beş para etmez ciğeri!
Gündüzün, başların üstünde gezen "şâheser"in,
Gece, şâyed, arasan, mezbeledir belki yeri!
İsteyen almaya baksın boyunun ölçüsünü,
Geri dur sen ki, peşîmân atılanlar ileri.
Bilirim: "Hep de semermiş!" diyecek istikbâl,
Tekmelerken şu kabarnıış sıra kümbeltileri.
O ne çok bilmiş adamdır ki: Gider sessizce,
Ne esermiş, ne semer, kimsenin olmaz haberi!