Nilüfer

Ben oraya koymuştum, almışlar, 
Arasına sıkışık saatlerin. 
Çıkarır bakardım kimseler yokken; 
Beni bana gösterecek aynamdı, almışlar.
 
Kışken ilkyaz, sularımda açardı; 
Buzlu dağlar gerisine kaçıracak ne vardı? 
Eski defterlerde sararmış yaprak. 
Beni bana gösterecek anlamdı, almışlar.
 
Bir ışıktı yanardı, yalnız gecelerde;
Akşam çiçekler uykuya yattı,
Sardı karşı kıyıları karanlık
Beni bana gösterecek lambamdı, almışlar