Nerden nasıl geldin anlaşılmadın
Çok yaman bir darbe vurdun Corona
Zerreyken dağ oldun aşılamadın
Ne çetin dert imiş derdin Corona

Sebeplere doğan akıbet misin
Ders mi veriyorsun, nasihat misin
Yoksa ibret için musibet misin
Hangi neticeye vardın Corona

Umut dağlarına düşen bir kış var
Yüreklerde korku, gözlerde yaş var
Yarınlara dair gizli telaş var
Ne zaman gelecek ardın Corona

Camiler, mescitler kelamsız kaldı
Dostluklar sohbetsiz, selamsız kaldı
Okullar kitapsız, kalemsiz kaldı
Bunu neden reva gördün Corona

Saç sakal uzadı tüye boğuldu
İnsanlar bir başka huya boğuldu
Eller yıkanmaktan suya boğuldu
Velhasıl herkesi yordun Corona

Panik var, kafayı takıyor herkes
Kapıdan, balkondan bakıyor herkes
Ancak kameraya çıkıyor herkes
Ekranlı bir dünya kurdun Corona

Dede torununu göremez oldu
Evlat anasına varamaz oldu
Hal ve hatırını soramaz oldu
Canlar arasına girdin Corona

Artık ayaklara göre yorganlar
Sarsıntı görecek cepler, cüzdanlar
El yakacak bundan sonra zamanlar
Piyasaları da gerdin Corona

Kafalar bu işten çok karıştı çok
Kontrolü kaybetti yaydan çıkan ok
Yapay mısın, doğal mısın bilen yok
Sinsice her yanı sardın Corona

Derin güçler vahim hata işliyor
Karanlık odaklar neler düşlüyor
Virus savaşları çağı başlıyor
İlk işareti sen verdin Corona

Açlıktan o kadar ölüm var idi
Sürgün, baskı, şiddet, zulüm var idi
Güya medeniyet, bilim var idi
Sen bu rehaveti kırdın Corona

Çığırdan çıkmıştı dünyanın hali
Unutmuştu merhameti, vebali
Şerden hasıl olan hayır misali
Umulur ki hisse verdin Corona

POLATOĞLU, hırslar azalacak mı
İnsanlık az olsun düzelecek mi
Artık insaf, vicdan söz alacak mı
Dengeleri yere serdin Corona

Ozan Yusuf Polatoğlu
7 Mayıs 2020