Fatih Sultan Mehmed, İstanbul'u fethetmiş, ordusunun başında şehre giriyordu. Bir derviş önüne fırlayıp atının dizginine yapıştı:


— Padişahım! dedi. Unutma sakın, İstanbul'u biz dervişlerin duaları sayesinde fethettin.

Fatih Sultan Mehmed hafifçe gülümsedi.Elini kılıcına atıp yarıya kadar sıyırdı:

— Baka derviş,doğru söylersin ama şu kılıcın da hakkını unutma!