Sadulla Hakim, 25 Mart 1951'de Jizak vilayetinin Fâriş ilçesinde doğdu. Özbekistan Kültür Emekçisi madalyası sahibi Sadulla Hakîm, Taşkent Devlet Üniversitesi (şimdiki Özbekistan Milli Üniversitesi) Gazetecilik Fakültesinden 1977 yılında mezun oldu.

     Yazar, "Sehâvet" dergisi, "Özbekistan Edebiyatı ve Sanatı", "Özbekistan Avazı" gazetelerinde edebiyat ve sanat bölümü başkanlığı, yönetici sekreterliği; "Marifet" gazetesi genel yayın yönetmenliği (1992-1996), Cumhurbaşkanlığı Bilgi, Propaganda ve Analiz Merkezi Başkanlığı, "Özbekistan Edebiyatı ve Sanatı" gazetesinde genel yayın yönetmenliği yaptı.
     "Hemel (Bahar) Tanları" (1981), "Senin Beklediğin Bahar" (1986), "Yaz Akşamı" (1996), "Ana Söz" (2000), "Seçilmiş Eserler" (2001), "Gönül Yüzü" (2006), "Eski Rivayet" gibi bir düzineden fazla şiir kitapları yayınlandı.
     Sadulla Hakîm 11 Ekim 2020 günü fani âlemden ebedi âleme göçtü.
     Dilimiz ve Edebiyatımız ekibi olarak Sadulla Hakîm'e rahmet; merhumun ailesine, Özbekistan Gazeteciler Birliğine ve Özbekistan halkına sabır ve başsağlığı diliyoruz. 



*     *     *

Bir Şiiri (Özbek Latin alfabesiyle)

Ketayotirman

O, bu qanday sharaf, ketayotirman,
Sendan senga qarab ketayotirman.

Koʼnglimni tobladi kunduz va kecha,
Oy kabi yarqirab ketayotirman.

Sharqirab soy kabi oqqanim rostdir,
Buloqday shildirab ketayotirman.

Bilmayman, gunohim qancha, bir taraf,
Savobim bir taraf, ketayotirman...

Soʼz dehqoni edim, bir soʼz aytgali,
Soʼzbondan soʼz soʼrab, ketayotirman.

Kelmoq sururidan soʼzlamam endi,
O, bu qanday sharaf, ketayotirman.

Saʼdulla Hakim

*     *     *
Telaffuzu:

Kiteyatirmen

Â, bu kandey şeref, kiteyatirmen
Ay kebi yarkırab kiteyatirmen

Şarkırab say kebi akkanim rastdir
Bulakdey şıldırab kiteyatirmen

Bilmeymen günâhım kançe bir taraf
Sevâbım bir taraf, kiteyatirmen

Söz dehkânı idim bir söz aytgeli
Sözbândan söz sorab kiteyatirmen

Kelmak sürûriden sözlemem indi
Â, bu kanday şeref, kiteyatirmen

*     *     *
Kelime kelime olmayan mânâsı:

O, bu ne şeref, gidiyorum ben,
Ay gibi parlayıp gidiyorum ben.

Çay gibi çağlayıp aktığım doğru
Pınar gibi şırıldayıp gidiyorum ben.

Bilmiyorum ne kadar günahım bir tarafta
Sevabım bir tarafta, gidiyorum ben.

Söz eken çiftiydim, tabir câizse
Konuşanlardan söz isteyip gidiyorum.

Gelme mutluluğu değil bu sözüm
O, bu ne şeref, gidiyorum ben.