Nagʻmangiz, hoy, muncha yoniq,
Tinglar sizni butun borliq.
Oyning oltin kokillari
Qoʻyningizda ochiq-sochiq.
Shod buloqlar, nagʻma choling!
Choʻponlarning koʻnglin oling.
Sizga emdi bogʻlanmishman,
Qochmang mendan, bir oz qoling!
Bir oz soʻngra quyosh boqar,
Ufqlarga lola taqar.
Bilmam, sizga nalar soʻzlab,
Koʻksingizni oʻt-la yoqar.
Uvalarga nagʻma sochib,
Choʻpon dilin guldek ochib,
Quvishasiz, shod buloqlar,
Uzoqlarga mendan qochib,
Yosh koʻnglimga joʻshib oqdi
Totli, quvnoq kuylaringiz,
Oʻksiz ruhim qanot qoqdi.
Quchsin sizni, qoʻl ochingiz,
Ey tabiat shoirlari!