░   1922 yılında Töbengi Cüngütey'de doğdu. Dağıstan Eğitim Enstitüsünü bitirdi ve Rusya Bilimler Akademisinde lisans üstü eğitim yaptı. Filoloji doktoru, profesör İ. Kerimov, şimdi Eğitim Enstitüsünde çalışıyor.

     Birinci Dünya Savaşına katıldı.   İbrahim Kerimov'un "Çam Ağacı", "Nişanlı" adında şiir kitapları, "Mahaç", "Derin Bulak", "Kanatlı Kız" gibi bir çok nesir kitapları çıktı. Yırçı  Kazak hakkında da büyük bir roman yazdı.

KUMUK TÜRKÇESİ TÜRKİYE TÜRKÇESİ 

Vasiyat

Vasiyet

Osetin yurt, aylanası baxça-bav.

Oset köyü, çevresi bahçe bağ,

Şo bavlarda yürüle edi qızgın dav.

Şu bağlarda yapılıyordu kızgın savaş.

Yara tiyip yatdı şonda yoldaşım,

Yaralanıp yattı orada yoldaşım,

Men qarsalap barıp göterdim başın.

Ben yanarak gidip kaldırdım başını.

Tek, neteyim, avur edi yarası,

Ancak, ne edeyim, ağır idi yarası,

Haldan tayıp bara edi qarqarası.

Gücünü kaybediyordu gövdesi.

Axır gezik qaratıp eki gözün,

Son kez bakıp iki gözüyle,

Can maqamda şu boldu aytgan sözü;

Can boğazdayken şu oldu söylediği sözü:

-Aziz qurdaş, baliki, davdan qaytarsan,

-Aziz yoldaş, belki, savaştan dönersin,

Qart anamnı ölmey tapsañ, aytarsan

Yaşlı anamı ölmeyip bulursan, söylersin

Aziz balañ geri qaytmas getdi dep,

Aziz yavrun geri dönmez, gitti, diye;

Tek vatanga bergen antın kütdü dep,

Ama Vatana verdiği andını tuttu diye,

Qoççaqlarday davda qılıç urdu dep,

Kahramanlar gibi savaşta kılıç vurdu diye,

Ölegende osal bolmay turdu dep,

Öldüğü zaman metin olup durdu diye,

Art tınışda axtardı dep anasın,

Son nefeste aradı diye, anasını,

Tiledi dep etmey qoymaqnı yasın.

Diledi diye, etmeyip bırakmayı yasını.

Duşmanlardan, qurdaş, qanım alırsan,

Düşmanlardan, yoldaş, kanımı alırsın,

Qılıçımnı özüm bulan salırsan,

Kılıçımı kendimle gömersin,

Qaburumnu yol qırıyda qazarsan,

Kabrimi yol kenarında kazarsın,

Sıntaşıma atımnı da yazarsan,

Mezar taşıma adımı da yazarsın.

Yurt yagada, ullu yolnu tübünde,

Köy kenarında, ulu yolun altında,

Ayrı turgan alaşaraq töbede

Ayrı duran alçaksı tepede

Aziz qurdaş Arslanbekni qaburu.

Aziz yoldaş Arslanbek'in kabri.

Ari-beri ötegenler burulup,

Öteye beriye gidenler dönüp,

Abur ete şo qaburga enkeyip,

Hürmet eder şu kabre eğilip,

Yoluqsa da geçe-gündüz on keren.

Karşılaşsa da gece gündüz on kere.

Terik suvu az enişde agagan

Terik ırmağı, az aşağıda akan

Zamanda bir uruna şo yagaga,

Arada bir çarpar bu kıyıya,

Cavhar bolup yaşıl otga yagıla,

Cevher olup yeşil ota yakınır,

Çayıp onu, qaytıp tüpge agıla,

Yıkayıp onu, dönüp aşağıya akılır,

Taşıganda tolqun ura tamaşa,

Taştıkça dalga vurur, gariptir,

Yarnı teşip, üstge çıqma tarmaşa.

Kıyısını yarıp, üste çıkmağa çalışır.

O igitni çarxın görme süyedir,

O yiğidin gövdesini görmek istiyordur,

Barakalla, savbol berme süyedir.

“Bravo, sağ ol!” demek istiyordur.

(1942)

(1942)