Gâlibâ bir ehl-i dil toprâğıdır dürd-î şarâb Kim kılıp hürmet binâlar dutmuş üstünde habâb Berk u bâran sanma kim gördükçe âh-ı eşkimi Bilmezem nemdir ki ebr ağlar bana yânar sehâb Ey soran hâlim bu istiğnâ suâlinden ne sûd Hâlim eylersin suâl ammâ işitmezsin cevâb Deşt-i gamda hâk- i kabrim üzre serv-ü girdbâd Çekse baş ol servden sû kesme ey seyl-i serab Yetmeyip vaslîne sen Leylî-veşin bir ömrdür Ben gibi Mecnûn olup sahrâya düşmüş âftâb Ol büt ebrûsun koyup mihrâba döndürmem yüzüm Koy benî zâhid bana çok verme Tanrıyçin azâb Nakd-i ömrün bir sanem ışkında sarf ettin temâm Ey Fuzûlî âh eğer senden sorulsa bû hisâb