Gönül almaga kıldun âl iy dost
Ne gönül cânı dahı al iy dost
 
Şol harâmî gözüne kan içmek
Emdügün süd bigi helâl iy dost
 
Ne saâdetlü ilduzun var kim
Kutlu olur görene fâl iy dost
 
Biz kula sabr u sen şeha insâf
Bu iki oldu key muhâl iy dost
 
Geçmezem kaametün hevâsından
Ki budur hadd-i i’tidâl iy dost
 
Boynuma sal saçun belâsını kim
Olmasun boynuna vebâl iy dost
 
Sâz ü söz ile ûd isem ne aceb
Işk eli virdi gûş-mâl iy dost
 
Gönül uçmak diler kapunda veli
Can kuşıdur şikeste-bâl iy dost
 
Zülfin uzatdı gam hikâyetini
Kanı Şeyhî’de ol mecâl iy dost

(Vezin: Feilâtün mefâilün feilün)