Yazdır
Üst Kategori: Şiir Bahçesi
Kategori: Türk Klasik (Divan) Şiiri
Gösterim: 1539

(Fâ’ilâtün fâ’ilâtün fâ’ilâtün fâ’ilün)

Ey melek-sîmâ ki senden özge hayrândur sana
Hak bilür insân demez her kim ki insândur sana

Vermeyen cânın sana bulmaz hayât-ı câvîdân
Zinde-i câvid ana derler ki kurbândur sana

Âlemi pervâne-i şem’-i cemâlün kıldı aşk
Cân-ı âlemsin fedâ her lahza min cândur sana

Âşıka şevkunla cân vermek sana müşkil degül
Çün Mesîh-i vaktsen cân vermek âsândur sana

Çıhma yârum giceler ağyâr ta‘nından sakın
Sen meh-i evc-i melâhatsen bu noksândur sana

Pâdişâhım zulm edüp âşık seni zâlim demiş
Hûb olanlardan yaman gelmez bu bühtândır sana

Ey Fuzûlî hûb-rûlardan tegâfüldür yaman
Ger cefâ hem gelse anlardan bir ihsândur sana