Aman Kerkük ne efsunkâr diyarsın
Beni günden güne aşkla yakarsın

Nere gitsem Kule’n Kal´a’n unutmam
Bize şanlı seleften yâdigârsın

Yakılmışsan yıkılmışsan asılmış
Yine yâda gönül vermez nigârsın

Ovan üzre uçuşmaz ak kebûter
Muhammed bahçesinde gül´izarsın

Baş eğmezsen edânîye cesursın
Değil şimdi ezelden sen kibarsın

Eğer Kur’ân eğer kānûna karşı
İtâ´at eylemekle âşikârsın

Diğer yerler gibi sâ’ir değilsen
Selâm ü emni müş´ir bir şi´arsın

Hamiyyet meslekinde şöhretin çok
Din uğrunda şehîdâna mezarsın

Dil-i ahrârda cây-i ümidsen
Rakîbânın gözünde bir kabarsın

Fuzûlî’nin denir sensin diyârı
Gazel horyat bilen bir bestekârsın

Rızâ, Sâfî, Tabîboğlu’n bırak yan
Kadim Nevres’le Rum’da nâmdârsın

İlâhî der yedi yaşında tıflın
Müsülman âleminde tâbdârsın

Dağın cennet, taşın dür toprağın zer
Havâ, su bakımından sâzdârsın

Senin varınla Lenden cünbüş eyler
Neden bahtı siyahsan, dîdezarsın

Asırlardır zaman bakmaz yüzüne
Gamından meslul olmuş nâbekârsın

Senin nâkâmlığın elden değildir
Sebeb oldur muzâd-ı rûzigârsın

Tavattun etmek ister sende zâ’ir
O denlû hôşmeşreb, neş’edarsın

O denlû ehl-i himmet ehl-i gayret
O denlû muhterem nâmûskârsın

Ne sağcısın ne solcusun demâdem
Siyâset âleminde derkenarsın

Sana gadr eylemiş yoldan azanlar
Tarîk-ı Hak seven bir şehriyarsın

Bu îmânın yüzünden hayli edvar
Geçirmişsen fakat genç ihtiyarsın

Bükülmezsin mesâ’ib depremiyle
Adûdan kaçmayan bir şehsüvarsın

Senin aşkın o mecnundan füzundur
Gece gündüz sinenden od saçarsın

Üzülme hicrden Allah kerimdir
Yarın belki aradığın bularsın

Takaddüm et dalıp bakma rakîbe
Köpek ‘âvıyla durmaz bir katarsın

Domuz, ayı gezebilmez çemende
Fezâ’ilden yapılmış bir hisarsın

Kadim târihlerin tahdîdi üzre
Tela´fer’den Diyâle’ye uzarsın

Irak Türkü olan her bir bucakla
Ezelden bir tomarsın bir damarsın

Yaman efkâra düşsün koyma oğlun
Vatanperverdelikte pîşdarsın

Alır hakkın siler yaşın emîn ol
O Kahhar ki ona sen secdekârsın

Sana meftun sana meczup deliyim
Gözümde yok perî sen sâde varsın

Lisân-ı hâli Kur’ân u ehâdîs
Öten bülbüllerinden bir hezârsın

Yaman avcı tuzağından uzağ ol
Ovan ceylan yatağı lâlezarsın

Elin çekme bu Mazlûm’un başından
Fedân olmuş ona sen tâcdarsın

Sana nisbetle bulmuş kadr ü kıymet
Nere gitse ona sen i´tibarsın

Powered by OrdaSoft!