Az qaldı gün batmağa
Quşlar dalda yatmağa
Bir pambığ atan gelsin
Kemiklerim atmağa

Pambığ baba bambığıv çox olaydı
Düşmanlarıv dünyada yox olaydı
Miskinleriv aclanv tox olaydı
     Men o zaman şad olurdum gülerdim
     Qana dönmüş gözyaşlarını silerdim
Pambığ baba pambığ qalıb gozağta
Aşıqların yolu çıxmaz bozağta
Qevlimdesen sanmam seni uzağta
     Aşıq olub Kerem'nen beşbeterem
     Daim seniv xayalıvnan yataram
Pambığ baba insanların dostusan
Erkeklerin kadınların postusan
Dört mevsimde sanımızın üstüsen
     Men onuyçin givenirem senivnen
     Yüz yıl qalsam bizar olmam yanıvnan