Mısra sonlarında yazılışları, anlamlan ve görevleri aynı olan eklerin, kelime ve kelime ve gruplarının tekrar edilmesine redif denir. Redif kafiyeden sonra gelir; bu sebeple bir mısrada sondan başa doğru, önce varsa redif, sonra kafiye bulunur. Redif her mısra sonunda bulunmak zorunda değildir. Redifsiz kafiye de olabilir.

Ülkendeki kuşlardan ne haber vardır

Mezarlardan bile yükselen bir bahar vardır

Aşk cellâdından ne çıkar mademki yâr vardır

Yoktan da vardan da öte bir var vardır

Hep suç bende değil beni yakıp yıkan bir nazar vardır

O şarkıya özenip söylenecek mısralar vardır

(Sezai Karakoç)

 

Yâ Rab bela-yı aşk ile kıl aşina beni

Bir dem bela-yı aşktan etme cüda beni

(Fuzûlî)

 

Bizim elde bahar olur yaz olur

Göller dolu ördek olur kaz olur

Sevgi arasında yüz bin naz olur

Suçumu bağışla ben sana kurban

(Ercişli Emrah)

 

Kaçır beni ahenk, al beni birlik

Artık barınamam gölge varlıkta

Ver cüceye onun olsun şairlik

Şimdi gözüm büyük sanatkârlıkta

(Necip Fazıl)

 

Yukarıdaki mısralarda altı çizili bölümler rediftir.