Makale, herhangi bir konuda bir görüş ve düşünceyi ileriye sürmek, savunmak ya da desteklemek için yazılan yazıdır.

Makalede, görüş ve düşünceler belge ve delillerle tanıtılarak anlatılır. Denemede ise görüş ve düşünceler kesin sonuçlara varmadan anlatılır.

            Her konuda makale yazılabilir. Makaleler gazete ve dergilerde yayınlanır. Günün siyasi, toplumsal olayları ve bunun gibi gelişmeleri yorumlamak üzere, gazetenin ya da derginin ilk sütununda belli bir yazarın düzenli olarak yazdığı makalelere başmakale, o işi üstlenen yazara da başyazar denir.

Makale, bütün dünyada, gazete ile birlikte doğmuş ve gelişmiş bir yazı türüdür. Türkiye'de ilk çıkan gazeteler resmî (Takvim-i Vekaayi, 1831), ya da yarı resmî (Cerîde-i Havadis, 1840) idi. Bunlarda sadece haber yayınlanırdı.

Makale türü, Şinasi (1826-1871) ile Agâh Efendi (1832-1885)'nin birlikte çıkardıkları ilk özel gazete olan Tercümân-ı Ahvâl (1860)'de Şinasi'nin yazmağa başladığı makalelerle Türk basınına girmiştir. Edebiyatımızda ilk makale, Şinasi'nin yazdığı Tercüman-ı Ahvâl Mukaddimesi'dir.

Türk edebiyatında hemen hemen her yazar makale de yazmıştır. Bunlar arasında, makale yazmayı kendi işi olarak kabul eden yazarların başlıcaları şunlardır: Şinasi, Ziya Paşa, Namık Kemal, Ali Suavi, Ahmet Mithat, Ebüzziya Tevfik, Şemsettin Sami, Hüseyin Cahit Yalçın, Süleyman Nazif, Ziya Gökalp, Yakup Kadri Karaosmanoğlu, Refik Halit Karay, Falih Rıfkı Atay, Nadir Nadi vb.