Sehend, 1927 yılında, Güney Azerbaycan(İran)ın Meraga şehrinde, yoksul bir ailede dünyaya geldi. İlk öğrenimini Tebriz'deki medresede aldı.
     1945-1946 yıllarında "Milli Azatlık" hareketine "Azerbaycan Demokrat Partisi"nin gençlik teşkilatı üyesi olarak katıldı. Bu yüzden iki defa; 1946-1947 yıllarında ve 1951-53 yıllarında hapse girdi. Musaddık Hükümeti devrilince hapisten çıkarıldı. Yeniden mücadeleye devam eden şair, sadece Azerbaycan Türklerinin değil, Vietnam'dan ta İspanya'ya, Küba'ya kadar bütün halkların mücadelesini desteklemiş; şiirlerinde bunlara yer vermiştir.
     Şiirleri milli istiklal davasının havasında oluşur. "Xatire" ve "Araz" şiirleri bu duyguları belirtir (1945-1950). Büyük Azerbaycan şairi Şehriyar'ın "Haydarbaba'ya Selam" eserinden etkilenir ve Dede Korkut destanlarını nazım şeklinde kaleme alır. Daha sonra bunları "Sazımın Sözü (1965)" ve "Dedemin Kitabı (1971)" adlı eserlerinde toplar. Dört ciltten oluşan "Sazımın Sözü"nün son iki cildi, şairin ölümünden sonra basılır.
     Sehend'in tüm şiirleri, yine "Sazımın Sözü" adıyla Ankara'da(1980) ve Bakü'de(1984) basılmıştır. Üstadı Şehriyar'a ve Bakü'deki şair dostlarına yazdığı manzum mektuplar vardır (Ermağanlar, Şallaq, Sebir Daşı, Yasaq). Aynı şekilde, Farsça olarak yazdığı "Tebriz'e Selam" ve "Uyan Samed" şiirleri de hürriyet ve vatanseverlik duygularıyla yüklüdür.
     Şehriyar ile birlikte Sehend, İran'da ana-dili, inkılapçı-demokratik ruhlu Azerbaycan şiirinin 1950-1970 yılları arasındaki en büyük hadisesini yaratmışlardır. Azerbaycan Türkçesi'nin, İran'ın baskılarına rağmen yeniden edebiyat ve matbuat dili olarak yaygınlaşmasında çok etkileri olmuştur. Azerbaycan şiirinin milli, halkçı, hürriyetçi şairlerinden biri olmuştur.
     Bulud Sehend, 10 Nisan 1970 yılında Tahran'dayken, kalp hastalığı nedeniyle vefat etmiştir.