Kar tanelerine tutunup nazikçe yere indi mevsim, gökte cemre düşercesine veda etti bahara. Kâh hüzün kâh mutluluk olarak düştü her bir tane yorgun gönlüme. İnsan ömrü gibi kısaydı kar tanesi ömrü, kalbi kırılır gibi eridi ellerimde. Sonsuzluğa uzanan beyaz melek gibi uçtu kanatsız taneler. Çocukların iyilik perisi oldu ve hicran elbisesine buse kondurdu kar. Hasretimi örttü lapa lapa yağan kar. Yalnızlığıma konuk oldu da beyaz düşlerime dua etti. Paraşütsüz, şemsiyesiz tedbir alır gibi tüm doğallığıyla salınıverdi yeryüzüne doğru o zarif taneler.


     Gökyüzünde duaya kalkınca unutulan, suya hasret gözlere ilham olan suya sadaka oldu beyazlık. Zarif nakışlarıyla her biri diğerinden farklı olan kar tanesi gelin gibi süslendi doğada. Hava soğuk lâkin düşler sıcaktı. Soba başında ısınan eller beyazlığı yudumlarcasına pencereye yöneldi. Sıcak düşlerin gülüşüydü kar tanesi. Buzdan parlak cam gibi billurluğuyla can oldu susayan kalplere. Ebruli bereketin timsali oldu bu mevsim. Mevsim kış, yol yokuş, dillerde narin bir yakarış… Toprağı ve ölümü anımsattı eriyen her bir tane. Ruhun dirilişini haykırdı tabiata. Ak p(ak) düşlere bembeyaz iyilik pırıltısı olmak istedi.

     Ömrü suya yazdı kar tanesi, düşleri buza sığdırdı, beyaz mürekkep aktı edebiyat hokkamdan bu kez. Hayallerin bir(incisi) oldu, kış mevsiminin bir incisi. Gözyaşlarımıza tutundu kar tanesi, kirpikler kalem oldu şiirsel edayla. Ab-ı hayat içinde süzüldü kar tanesi, sonsuzluğa uzandı ölüm sessizliği.
     Kar taneleri gibidir ömür taneleri. Kum saati misali usul usul uçuşur her saniyenin nefesi, melekler gibi beyaza bürünür her tane. Billur, inci gibi parıldar gönül incileri. Kar tanelerinde salınan kar beyaz hayalleriniz sizinle olsun.

 

07.07.2018